سُرنا و کَرنا در لغت هر دو به معنیبوقهستند و سرناچی بمعنای کسی است که بوق میزند یا ساز سرنا را مینوازد.سرنا ازشاخحیوانات ساخته می شد و به این علت نامش را سرنا نهاده اند.
نام عربی سرنا ذوالقرنین میباشد که به معنی دارنده دو شاخ است و این نامها ثابت میکنند که در گذشته این ساز توسط شاخ حیوانات ساخته میشده .البته سُرنای کنونی به مراتب از بوقهای شاخی اولیه پیشرفته تر است و همچنان یک نوع از خانواده سازهای بادی یا بوقی است.

سُرنا و کَرنا در لغت هر دو به معنیبوقهستند.سرنا ازشاخحیوانات ساخته می شد و به این علت نامش را سرنا نهاده اند.
نام عربی سرنا ذوالقرنین میباشد که به معنی دارنده دو شاخ است و این نامها ثابت میکنند که در گذشته این ساز توسط شاخ حیوانات ساخته میشده .البته سُرنای کنونی به مراتب از بوقهای شاخی اولیه پیشرفته تر است و همچنان یک نوع از خانواده سازهای بادی یا بوقی است.

سرنا ساز محلی و قدیمی است که دراشعارشعرایایرانبسیار از آن نام برده شد.
ساز سرنا در سیستان و بلوچستان ، خراسان و لرستان از دیرباز تا کنون رواج داشته و افراد محلی در مراسمها همراه با دُهُل و شعر های محلی آن را مینوازند.
معمولا در استان لرستان از سرنا ی کوچک و در استان بختیاری از سرنا ی بلند استفاده میشود.
در میان سرنا نوازان مشهور ایرانی می توان ازعلی اکبر مهدی پور دهکردی، نوازنده نوروزنامه یا همان موسیقی هنگام تحویل سال نو و نیزرضا مریدی دلفانوشامیرزا مرادیمشهورترین نوازنده سرنا ی کوچک (کوتاه)نام برد.
همچنین در زبان پارسی ضرب المثلی برگرفته از این ساز وجود دارد که در میان مردم استفاده میشود
آدم ناشی، سرنا را از سر گشادش می زنه
برچسب:
نویسنده: آروین پورعلی